روش های کنترل عفونت در بیمارستانهای صحرایی
زري غلامي (B.Sc)
در شرايط بحران و حوادث غيرمترقبه، نخستين واحد امدادرسان كه در صحنهي نبرد يا محل بروز حادثه حاضر ميشود، گروه پزشگي خواهد بود كه در سازمان اورژانسها، پستهاي امداد و بيمارستانهاي صحرايي مبادرت به ارائه خدمات بهداشتي ـ درماني ميكند. اما آنچه كه خودِ اين ساختار را تهديد ميكند، بروز عفونتهاي بيمارستاني است. اين تهديد هميشه وجود دارد، اما در مراكز شهري و در زمان عادي، «كميته كنترل عفونت بيمارستان» با وسواس آن را مهار ميكند. در حاليكه در زمان بحران و در ميدان جنگ، با توجه به شرايط اضطراري و محدوديت در امكانات و تجهيزات، خطر جديتر خواهد بود و كنترل عفونت شگرهاي خاصي را طلب خواهد نمود. در بيمارستانهاي صحرايي از سويي با هجوم مصدوم و مجروح و از سويي با محدوديت در زمان و امكانات روبرو هستيم.اين دو عامل ميتواند هر بيمارستان صحرايي را به يك كانون عفونت بدل نمايد.
بروز عفونتهاي بيمارستاني در بين بيماران منجر به افزايش طول درمان و هزينههاي آن خواهد شد كه در شرايط بحران و جنگ، و شمار زياد افراد نيازمند به درمان، اين امر جداً روي ماموريت و گسترهي عملكرد بيمارستان صحرايي تاثير منفي خواهد داشت.
عليرغم پهنهي گستردهي مرزهاي آبي در ايران و ارتباط كاري و غذايي بسياري از هموطنان به اين موهبت الهي، متأسفانه مباحث پزشكيِ مرتبط با اين اقليم در كشورمان بسيار مهجور مانده است و اين در حاليست كه طبدريا همچون طب هوا - فضا در جهان پزشكي صاحب جايگاه خاصي بوده، متخصصين بسياري در آن مشغول تحقيق و بهينهسازي پروتوكلها هستند.